Wystawa Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana” została zorganizowana w 1908 roku w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Trwała ponad miesiąc (1.02-12.03), a jej celem było wykazanie, „że sztuka stosowana polska jest, że jest szereg artystów, którzy kilkoletnią świadomą celu pracą dowiedli, że w zakresie urządzania wnętrz mieszkalnych, a więc przede wszystkiem w meblarstwie i dekoracyi ścian, można i u nas własnymi środkami, na gruncie  rodzimym, zająć stanowisko samodzielne i  artystyczne w całem słowa tego znaczeniu”, pisano w sprawozdaniu Towarzystwa z a rok 1908.

Wystawa Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana” w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Sala nr 2 (?): gabinet Władysławostwa Reymontów w Warszawie, projektu Edwarda Trojanowskiego, z meblami wykonanymi w pracowni B. Drążkiewicza w Warszawie i kilimami z pracowni Antoniny Sikorskiej w Czernichowie, ze zbiorów MNW

Wystawę tworzyło 8 pomieszczeń, okazy wykonano w pracowniach stolarskich oraz witrażowych w Warszawie i Krakowie:

  • Sień, proj. Karol Tichy
  • Gabinet, proj. Edward Trojanowski
  • Fragment pokoju, proj. Stanisław Wyspiański
  • Pokój jadalny, proj. Ludwik Wojtyczko
  • Pokój sypialny, proj. Edward Trojanowski
  • Przedpokój, proj. Józef Czajkowski
  • Fragment salonu, proj. Stanisław Wyspiański
  • Pokój jadalny, proj. Józef Czajkowski
  • Prace dekoracyjne, proj. Józef Mechoffer

W sprawozdaniu umieszczono piękny opis wystawy, oddajemy zatem głos autorom ekspozycji:

„Wchodziło się przez specyalnie urządzoną sień o kształcie przedłużonego półkola, z którego dwa duże łukowe otwory prowadziły do dalszych pokojów na prawi i lewo. Urządzeniem tej sieni zajął się p. Karol Tichy,  zdobiąc ją barwnym witrażem, jasnymi kilimami i ażurową dekoracyą w gipsie nad wejściem głównem. Na prawo wchodizło się do gabinetu (z drewna dębowego w połączeniu z mahoniem), wykonanego podług  pomysłu Edwarda Trojanowskiego. Dalej znajdował się pokoik z krzesłami i odpowiednimi obrazami Stanisława Wyspiańskiego, pokój stylowy (z jasnego mahoniu; ściany zawieszone kilimami), urządzony przez Ludwika Wojtyczkę i pokój sypialny (z drzewa jaworowego w połączeniu z dębem), przez Edwarda Trojanowskiego. Na lewo od sieni przedpokój, urządzony przez Józefa Czajkowskiego (meble orzechowe, ozdobione złocieniami , kryte tkaniną kilimową), jasny salonik z meblami z drzewa jaworowego przez Stanisława Wyspiańskiego, wreszcie pokój jadalny z jasnego jesionu, przez Józefa Czajkowskiego. W końcu osobny pokój poświęcony całkowicie twórczości Józefa Mehoffera  (witraże i prace dekoracyjne). W korytarzach były umieszczone rysunki i kilimy, a w oknach witraże. W osobnej Sali rozłożono okazy wytwornych druków i projektów dekoracyjnych. Stanisław Noakowski wystawił szereg szkiców architektonicznych”.

Więcej na temat wystawy zob. m.in.

  • Wystawa krakowskiego Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana” w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie luty 1908 r., Kraków: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1908
  • Sprawozdanie Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana”. R. 7 (1908), Kraków: Towarzystwo „Polska Sztuka Stosowana”, 1908

[ato]

Wystawa Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana” w gmachu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Sala nr 4: pokój jadalny projektu Ludwika Wojtyczko z Krakowa, wykonany kosztem pp. Stefanostwa Dziewulskich z Warszawy, z meblami wykonanymi w pracowni Michała Pieli w Krakowie i kilimami z pracowni Antoniny Sikorskiej w Czernichowie, ze zbiorów MNW

Dodaj komentarz