{"id":6460,"date":"2020-08-25T10:48:34","date_gmt":"2020-08-25T08:48:34","guid":{"rendered":"http:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/?p=6460"},"modified":"2021-02-16T11:18:43","modified_gmt":"2021-02-16T10:18:43","slug":"augustow-1900-1918-muzeum-104-ustiuginskiego-pulku-piechoty-generala-ksiecia-bagrationa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/?p=6460","title":{"rendered":"August\u00f3w, 1910-1918, Muzeum 104 Ustiugi\u0144skiego Pu\u0142ku Piechoty Genera\u0142a ksi\u0119cia Bagrationa"},"content":{"rendered":"\n

Muzeum zosta\u0142o za\u0142o\u017cone w 1910 r. Formalnie przesta\u0142o istnie\u0107 w 1918 r. wraz z likwidacj\u0105 muze\u00f3w pu\u0142kowych carskiej armii. By\u0142o zlokalizowane w jednym pokoju klubu oficerskiego w koszarach pu\u0142ku pod Augustowem w tzw. Bagrationowskim sztabie (obecnie August\u00f3w, Al. kardyna\u0142a S. Wyszy\u0144skiego); zawiera\u0142o pami\u0105tki pu\u0142kowe, w tym medale, fotografie, ksi\u0105\u017cki i dokumenty, umundurowanie i uzbrojenie, dzie\u0142a sztuki (mi\u0119dzy innymi obrazy, a po\u015br\u00f3d nich ikony, a tak\u017ce rze\u017aby), wyroby rzemios\u0142a artystycznego. Za\u0142o\u017cycielem muzeum by\u0142 dow\u00f3dca pu\u0142ku w l. 1909 – 1914 Niko\u0142aj Semionowicz Trikowskij.<\/p>\n\n\n\n

Wed\u0142ug relacji z 1912 r. muzeum mo\u017cna by\u0142o zwiedza\u0107 codziennie. Nie zosta\u0142 jednak okre\u015blony kr\u0105g zwiedzaj\u0105cych.<\/p>\n\n\n\n

W muzeum prowadzono r\u0119kopi\u015bmienny inwentarz zbior\u00f3w, do kt\u00f3rego przyjmowano obiekty w kolejno\u015bci nap\u0142ywania. Nie wiadomo, co si\u0119 z t\u0105 ksi\u0119g\u0105 sta\u0142o. W1912 r. nie istnia\u0142 jesze statut muzeum, a jego opiekunem, zgodnie z przyj\u0119tymi zasadami wyznaczanym przez dow\u00f3dc\u0119 pu\u0142ku, by\u0142 sztabs-kpt. . S. P. Gagarin. Plac\u00f3wka nie posiada\u0142a wyodr\u0119bnionych \u015brodk\u00f3w na utrzymanie, a wszelkie koszta jej dzia\u0142alno\u015bci pokrywano z kasy pu\u0142kowej. Opis z 1912 r. umieszcza zgromadzone obiekty pod 55 numerami katalogowymi. W rzeczywisto\u015bci by\u0142o ich zdecydowanie wi\u0119cej (zapewne kilkaset), na co wskazuj\u0105 wykorzystane w tek\u015bcie formu\u0142ki: \u201eitd.\u201d oraz umiejscowienie wielu przedmiot\u00f3w pod jednym numerem, jak np. pod 498: dziesi\u0119\u0107 autograf\u00f3w szef\u00f3w, dow\u00f3dc\u00f3w i oficer\u00f3w 6 jegierskiego pu\u0142ku czy pod nr 501: zbi\u00f3r telegram\u00f3w, pism\u2026 [itd.]. Opis sporz\u0105dzono wed\u0142ug zasady podzia\u0142u na XII kategorii: I oddz.: okucia sztandar\u00f3w georgiewskich 2, 3 i 4 batalion\u00f3w; II oddz.: brak obiekt\u00f3w; III oddz.: krzy\u017ce, medale i \u017cetony, umieszczone pod 13 nr. kat., w tym krzy\u017c srebrny dla upami\u0119tnienia wojny 1831 r., medal dla upami\u0119tnienia wojny 1853\u20131856;  medal za podb\u00f3j Czeczenii i Dagestanu w l. 1857\u20131859; medal za u\u015bmierzenie polskiego powstania 1863\u20131864; medale pami\u0105tkowe, monety srebrne i miedziane (najstarsza z 1749 r.); IV oddz.: szpontony czas\u00f3w Piotra I i Anny Iwanowny, bro\u0144 bia\u0142a i strzelecka, manekiny przedstawiaj\u0105ce umundurowanie z czas\u00f3w Aleksandra II i Aleksandra III oraz z przedstawieniem mundur\u00f3w 6 pu\u0142ku jegierskiego; V oddz.: kule armatnie, w tym znaleziona pod Borodino w miejscu, gdzie poni\u00f3s\u0142 26 VIII 1812 r. \u015bmier\u0107 ks. Bagration, kompas japo\u0144ski znaleziony podczas kampanii 1904 r.; VI oddz.: (jeden obiekt) \u2013 m\u0142otek dla przybicia nowego sztandaru w 1877 r.; VII oddz.: pod 14 nr. kat. portrety i widoki wykonane w r\u00f3\u017cnych technikach, w tym portrety (zapewne olejne) Katarzyny II i Miko\u0142aja II, portrety \u201eWiecznego szefa” pu\u0142ku ks. Bagrationa, portrety dow\u00f3dc\u00f3w Wojskowego Okr\u0119gu Wile\u0144skiego, dow\u00f3dc\u00f3w pu\u0142ku, w\u015br\u00f3d nich pierwszego \u2013 Werner\u2013Lewisona (1863\u20131868), biust Piotra I, farfurowe reliefy z przedstawieniem Miko\u0142aja II i jego \u017cony, portrety oficer\u00f3w (zapewne fotograficzne), sceny z pu\u0142kowego \u017cycia i widoki miejsc, gdzie jednostka przebywa\u0142a, w tym Grodna z 1593 r. (technika nieokre\u015blona), przedstawienia umundurowania pu\u0142ku; VIII oddz.: prace oficer\u00f3w o historii pu\u0142ku, kroniki innych jednostek wojskowych, mapy kampanii 1799 r.; IX oddz.: materia\u0142y archiwalne do dziej\u00f3w pu\u0142ku, w tym r\u0119kopi\u015bmienne materia\u0142y zebrane przez p\u0142k Polikarpowa z l. 1787 \u2013 1800, dziesi\u0119\u0107 autograf\u00f3w szef\u00f3w pu\u0142ku,  kopia aktu erekcyjnego pomnika ks. Bagrationa postawionego w 1897 r. przed koszarami pu\u0142ku, telegramy, pisma, dokumenty, w tym przepustka dla szlachcica do nadwornych warsztat\u00f3w z 1804 r.; X oddz.: ikona z 1803 r. \u015bw. W\u0142odzimierz i \u015bw. Char\u0142ampa w srebrnej koszulce, zwi\u0105zana z osob\u0105 ks. W\u0142odzimierza Iwanowicza Szczerbatowa.<\/p>\n\n\n\n

Wed\u0142ug wszelkiego prawdopodobie\u0144stwa w trakcie I wojny \u015bwiatowej muzeum dzieli\u0142o losy pu\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest jasne czy zbiory trafi\u0142y do depozytu w Artyleryjskim Historycznym Muzeum w Petersburgu, czy te\u017c znalaz\u0142y si\u0119 w innym miejscu, gdy\u017c wiemy, \u017ce zdarza\u0142o si\u0119 i tak, i tak. Potwierdzone s\u0105 tak\u017ce wypadki rozgrabiania pu\u0142kowych staro\u017cytno\u015bci, nawet przez \u017co\u0142nierzy jednostek.<\/p>\n\n\n\n

Na temat muzeum zob.:<\/p>\n\n\n\n