{"id":5563,"date":"2019-10-23T08:04:40","date_gmt":"2019-10-23T06:04:40","guid":{"rendered":"http:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/?p=5563"},"modified":"2020-03-09T18:12:16","modified_gmt":"2020-03-09T17:12:16","slug":"demetrykiewicz-wlodzimierz-1859-1937","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/?p=5563","title":{"rendered":"Demetrykiewicz W\u0142odzimierz (1859-1937)"},"content":{"rendered":"\n

W\u0142odzimierz Demetrykiewicz by\u0142 prawnikiem, archeologiem, historykiem sztuki, konserwatorem zabytk\u00f3w, cz\u0142onkiem Komisji Historii Sztuki AU, autorem uznanych publikacji z zakresu konserwatorstwa, w tym memoria\u0142u w sprawie reformy konserwatorskiej w Austrii i w Galicji oraz kilkudziesi\u0119ciu prac z dziedziny archeologii, obejmuj\u0105cych zagadnienia dotycz\u0105ce r\u00f3\u017cnych kultur i epok archeologicznych, od paleolitu do wczesnego \u015bredniowiecza. Niew\u0105tpliwy wp\u0142yw na zainteresowania i dzia\u0142alno\u015b\u0107 Demetyrkiewicza mia\u0142 jego nauczyciel,
J\u00f3zef \u0141epkowski, profesor archeologii i sztuki staro\u017cytnej, organizator i kierownika pierwszej w Polsce katedry archeologii, tw\u00f3rca Gabinetu Archeologicznego w Uniwersytecie Jagiello\u0144skim.     <\/p>\n\n\n\n

\"\"
W\u0142odzimierz Demetrykiewicz – profesor prehistorii na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim, cz\u0142onek Polskiej Akademii Umiej\u0119tno\u015bci. Fotografia portretowa, NAC <\/a> 1-N-126 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

W 1887 roku zosta\u0142 mianowany cz\u0142onkiem korespondentem austriackiej Cesarsko-Kr\u00f3lewskiej Komisji Centralnej do Badania Konserwacji Zabytk\u00f3w Architektury. Jako konserwator zajmowa\u0142 si\u0119 pocz\u0105tkowo zabytkami architektury, p\u00f3\u017aniej w 1901 roku zaj\u0105\u0142 si\u0119 ochron\u0105 zabytk\u00f3w prehistorycznych. <\/p>\n\n\n\n

W 1894 roku Demetrykiewicz obj\u0105\u0142 stanowisko kustosza Muzeum Archeologicznego Akademii Umiej\u0119tno\u015bci, przy ul. S\u0142awkowskiej 17 w Krakowie. Jego dzia\u0142ania pozwoli\u0142y na znaczne powi\u0119kszenie zbior\u00f3w, czego efektem by\u0142o powi\u0119kszanie lokalu Muzeum. Nied\u0142ugo po obj\u0119ciu stanowiska kustosza zosta\u0142 wybrany cz\u0142onkiem Komisji Antropologicznej AU, a w 1904 cz\u0142onkiem korespondentem Akademii.<\/p>\n\n\n\n

W latach 1899-1900 dzi\u0119ki stypendium z Akademii Umiej\u0119tno\u015bci zwiedzi\u0142 muzea archeologiczne w Szwecji, Danii, Niemczech, na W\u0119grzech i w Rosji, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c z wybitnymi prehistorykami. Prowadzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c liczne badania wykopaliskowe na terenie Galicji, Bukowiny i Kr\u00f3lestwa Polskiego. Dzi\u0119ki pracom wykopaliskowym w jaskini Werteba w Bilczu Z\u0142otym pozyska\u0142 dla muzeum cenn\u0105 kolekcj\u0119 neolitycznej ceramiki malowanej. <\/p>\n\n\n\n

Zbiory Muzeum powi\u0119ksza\u0142y si\u0119 dzi\u0119ki wsp\u00f3\u0142pracy Demetrykiewicza z innymi badaczami i kolekcjonerami, m. in. Marianem Wawrzenieckim i Wandalinem Szukiewiczem. Pozyska\u0142 te\u017c cz\u0119\u015b\u0107 zbior\u00f3w po zmar\u0142ym w 1910 roku Zygmuncie Glogerze oraz poka\u017an\u0105 kolekcj\u0119 zabytk\u00f3w archeologicznych hr. Jana Zawiszy, nale\u017c\u0105c\u0105 do ksi\u0119\u017cnej Marii z Zawisz\u00f3w Radziwi\u0142\u0142owej. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Gabloty ze zbiorami archeologicznymi. Widoczne ozdoby oraz fragmenty odnalezionych mieczy prezentowane przez profesora archeologii W\u0142odzimierza Demetrykiewicza, NAC<\/a>
1-N-702-6 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu student\u00f3w i\nw\u0142asnym zajmowa\u0142 si\u0119 opracowywaniem i porz\u0105dkowaniem zbior\u00f3w. Korzysta\u0142 r\u00f3wnie\u017c\nz pomocy specjalist\u00f3w, m. in antropologa Kazimierza Sto\u0142yhwo oraz W\u0142odzimierza\nAntoniewicza, p\u00f3\u017aniejszego kustosza Muzeum Zamku na Wawelu i dyrektora Muzeum\nArcheologicznego w Warszawie. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Erazmem Majewskim, przyrodnikiem\narcheologiem i kolekcjonerem, za\u0142o\u017cycielem Muzeum Archeologicznego w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n

Jako kustosz Muzeum\nDemetrykiewicz, w jednym z referat\u00f3w ubolewa\u0142 m. in. nad brakiem w\u0142a\u015bciwie\nzorganizowanych i wyposa\u017conych muze\u00f3w, kt\u00f3rych pracownicy mogliby prowadzi\u0107\nfachowe poszukiwania i badania archeologiczne oraz nad s\u0142abym finansowaniem\nmuze\u00f3w archeologicznych. Doprowadzi\u0142 do rozbudowy gmachu Akademii, w jej wyniku\nw 1914 roku Muzeum przeniesiono do nowych pomieszcze\u0144. Stara\u0142 si\u0119 o po\u0142\u0105czenie\nzbior\u00f3w archeologicznych rozrzuconych w r\u00f3\u017cnych krakowskich instytucjach, co\nuniemo\u017cliwi\u0142 wybuch wojny. Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu\nDemetrykiewicza, wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 zbior\u00f3w uda\u0142o si\u0119 zabezpieczy\u0107 i ukry\u0107  przed grabie\u017c\u0105 i rozproszeniem.<\/p>\n\n\n\n

W czasie wojny Demetrykiewicz przebywa\u0142 w Wiedniu i w Szwajcarii, pracuj\u0105c w Muzeum Polskim w Raperswilu. Po powrocie do kraju 1919 roku,\nponownie podj\u0105\u0142 prac\u0119 w krakowskim Muzeum, jako kustosz a od 1928 roku dyrektor\nplac\u00f3wki. Za jego czas\u00f3w Muzeum Archeologiczne sta\u0142o si\u0119 wa\u017cn\u0105 instytucj\u0105\nnaukow\u0105, pracowali tam uczeni z Polski z zagranicy.  <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Profesor W\u0142odzimierz Demetrykiewicz na Kopcu Krakusa, fot. 1935, NAC<\/a>
1-N-953-9 <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

wi\u0119cej o W\u0142odzimierzu Demetrykiewiczu: <\/p>\n\n\n\n