{"id":4453,"date":"2019-03-08T07:59:47","date_gmt":"2019-03-08T06:59:47","guid":{"rendered":"http:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/?p=4453"},"modified":"2019-03-07T20:03:48","modified_gmt":"2019-03-07T19:03:48","slug":"sandomierz-muzeum-diecezjalne-1902","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/?p=4453","title":{"rendered":"Sandomierz, Muzeum Diecezjalne (1902)"},"content":{"rendered":"\n

Muzeum Diecezjalne w Sandomierzu powsta\u0142o z\ninicjatywy ks. J\u00f3zefa Rokosznego (1870-1931), dyrektora dyrektor Seminarium\nNauczycielskiego w Radom, absolwenta Seminarium Duchownego w Sandomierzu i Akademii\nDuchownej w Petersburgu, kanonika sandomierskiej kapitu\u0142y katedralnej. W 1902\nroku, w ramach propagowanej przez siebie ochrony zabytk\u00f3w, zorganizowa\u0142 muzeum, w kt\u00f3rym gromadzono zabytki\nsakralne. Gromadzone zbiory s\u0142u\u017cy\u0142y r\u00f3wnie\u017c jako zaplecze do zaj\u0119\u0107 dydaktycznych prowadzonych w\nseminarium.<\/p>\n\n\n\n

Pocz\u0105tkowo, na mocy decyzji kapitu\u0142y, zbiory\nprzechowywane by\u0142y w kapitularzu Katedry pr. Narodzenia Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi\nPanny w Sandomierzu. W 1906 roku przeniesiono je do Seminarium Duchownego mieszcz\u0105cego si\u0119 w dawnym klasztorze Panien\nBenedyktynek. Muzeum. Ekspozycj\u0119 urz\u0105dzono w  trzech salach \u201esklepionych,\nwidnych, z terakotow\u0105 posadzk\u0105\u201d. W pierwszej sali mie\u015bci\u0142y si\u0119 obiekty archeologiczne,\nceramika oraz biblioteka, w drugiej porcelana, obrazy o tematyce religijnej\nXVII-XIX wieku (g\u0142\u00f3wnie z ko\u015bcio\u0142\u00f3w), tkaniny, m.in. ornaty, koronki, pasy, dywany\nperskie, a tak\u017ce ryngrafy oraz strza\u0142y tatarskie. Ostatnie pomieszczenie\npo\u015bwi\u0119cone zosta\u0142o pami\u0119ci Benedyktynek Sandomierskich. Umieszczono w niej portrety\nksie\u0144, za\u0142o\u017cycielki zakonu Zofii Sieniawskiej, relikwiarze, szkatu\u0142y, kufry, meble,\ndywany, organki. W tym czasie muzeum by\u0142o dost\u0119pne dla zwiedzaj\u0105cych i cieszy\u0142o\nsi\u0119 dosy\u0107 du\u017cym zainteresowaniem.<\/p>\n\n\n\n

Do najwa\u017cniejszych darczy\u0144c\u00f3w muzeum nale\u017celi jego za\u0142o\u017cyciel, ks.\nRokoszny, kt\u00f3ry ofiarowa\u0142 m.in. meble, obrazy, tkaniny, zegary, bro\u0144, porcelana\ni ceramika, okucia, szk\u0142o zabytkowe oraz dawne sprz\u0119ty liturgiczne, zbiory\nfilatelistyczne, ksi\u0119gozbi\u00f3r, zbi\u00f3r autograf\u00f3w oraz kilka pami\u0119tnik\u00f3w z XVIII i\nXIX wieku oraz ks. Jan Wi\u015bniewski, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca radomskiego muzeum PTK.<\/p>\n\n\n\n

Muzeum funkcjonowa\u0142o bez wi\u0119kszych zmian do dwudziestolecia mi\u0119dzywojennego.\nW 1934 roku rozpocz\u0119to remont Domu D\u0142ugosza, z zamiarem adaptacji wn\u0119trz na\npotrzeby Muzeum Diecezjalnego. Zamiar ten zrealizowano w 1936 roku. Autorem\nekspozycji by\u0142 m.in. dr Karol Estreicher. Uroczyste otwarcie muzeum w nowej\nsiedzibie nast\u0105pi\u0142o w 1937 roku. Funkcjonuje ono do dnia dzisiejszego, ob. pod\nnazw\u0105 Muzeum Diecezjalne w Sandomierzu – Dom D\u0142ugosza.<\/p>\n\n\n\n

\"\"

Fotografia:\u00a0Ks. J\u00f3zef Rokoszny w\u015br\u00f3d zbior\u00f3w zgromadzonych w \u015brodkowej sali muzeum w seminarium duchownym, \u017ar\u00f3d\u0142o:
Portal muzeum: Dom D\u0142ugosza<\/a> <\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wi\u0119cej na temat muzeum zob. m.in. <\/p>\n\n\n\n