![\"\"](\"http:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/jezuit1-213x300.jpg\")
<\/p>\nMuzeum Diecezjalne w Przemy\u015blu zosta\u0142o powo\u0142ane w 1902 roku uchwa\u0142\u0105 Synodu Diecezjalnego oraz dzi\u0119ki inicjatywie ksi\u0119dza biskupa J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara (1842-1924), biskupa przemyskiego, \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, za\u0142o\u017cyciela Zgromadzenia S\u0142u\u017cebnic Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego.<\/p>\n
Na potrzeby muzeum zaadoptowane zosta\u0142o pojezuickie oratorium nad po\u0142udniow\u0105 naw\u0105 ko\u015bcio\u0142a pod wezwaniem Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (drugie pi\u0119tro budynku poklasztornego), kt\u00f3ry w 1820 roku zosta\u0142 zamkni\u0119ty przez Austriak\u00f3w i zamieniony na magazyn wojskowy, a po 1885 roku przeznaczony do rozbi\u00f3rki. Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu w\u0142adz duchownych, w tym biskupa \u0141ukasza So\u0142eckiego, zdecydowano si\u0119 na renowacj\u0119 \u015bwi\u0105tyni. Prace rozpocz\u0119to w 1903 roku. W pierwszej kolejno\u015bci naprawiono dach, odbudowano rozebrane wcze\u015bniej wie\u017ce, a na fasadzie wykuto poz\u0142acany napis: „Gloria Socratissimo Cordi Jesu” (czyli „Chwa\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszemu Sercu Jezusowemu”), „Aed 1627” i „Rest 1904”. Obecnie ko\u015bci\u00f3\u0142 Serca Jezusowego pe\u0142ni funkcj\u0119 archikatedry metropolii obrz\u0105dku bizantyjsko-ukrai\u0144skiego<\/p>\n
W 1908 roku nast\u0105pi\u0142o oficjalne otwarcie oraz uroczyste po\u015bwi\u0119cenie muzeum. We wrze\u015bniu tego roku uchwalono Statuty Synodu Diecezjalnego dotycz\u0105ce polityki gromadzenia i przechowywania zbior\u00f3w: zaznaczono w\u00f3wczas, \u017ce muzeum powinno gromadzi\u0107 zabytki wszelkiego rodzaju, np. : stare pergaminy, o\u0142tarze, pos\u0105gi, obrazy, naczynie \u015bwi\u0119te, przybory ko\u015bcielne i zabytki jakiejkolwiek sztuki, po to aby nie uleg\u0142y one zniszczeniu. Jak pisano: „[…] nakazujemy pod zagro\u017ceniem kar […] aby rz\u0105dcy ko\u015bcio\u0142\u00f3w bez pozwolenia Ordynaryatu (wzgl\u0119dnie tak\u017ce Namiestnictwa) nie pozbywali si\u0119, cho\u0107by za wielkie sumy, starych zabytk\u00f3w i dzie\u0142 sztuki, maj\u0105cych jak\u0105\u015b warto\u015b\u0107, ale przechowywali je starannie, a wzgl\u0119dnie odsy\u0142ali za rewersem do muzeum dyecezalnego”<\/p>\n
Dyrektorem muzeum mia\u0142 by\u0107 biskup diecezji, natomiast funkcj\u0119 kustosza przyj\u0105\u0142 ks. prof. Stefan Momid\u0142owski (1872-1958). Pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1949 r.<\/p>\n
Do najwa\u017cniejszych zabytk\u00f3w przemyskiego muzeum nale\u017ca\u0142y:
\nPi\u0119kna Madonna z B\u0105czala Dolnego, koniec XV wieku
\nPi\u0119kna Madonna ze \u015awi\u0119can, 1375
\nkolekcja portret\u00f3w barokowych przedstawiaj\u0105ca szlachcic\u00f3w i duchownych
\nizba szlachecka z dworku ksi\u0119dza Stanis\u0142awa Orzechowskiego
\ntapiserie z papieskiej manufaktury San Michele<\/p>\n
Muzeum przetrwa\u0142o bez wi\u0119kszych strat II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, w 1991 roku Muzeum Diecezjalne zyska\u0142o patrona – ks. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara, od 2008 roku zbiory eksponowane s\u0105 w obecnej siedzibie przy Plac Katedralnym 2 i 3.<\/p>\n
Wi\u0119cej na temat muzeum zob. mi.in.
\nks. Wojnarowski Marek, Muzeum Archidiecezjalne im. \u015bw. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara [w:] \u201cPrzemyskie muzea\u201d, Przemy\u015bl [b.d.]
\nwww.muzeum.przemyska.pl
\nwww2.kki.pl\/pioinf\/przemysl\/zabytki\/koscioly\/jezuit\/jezuit.html
\nAkta i Statuta Kongregacyi Synodalnej czyli Synodu dyecezjalnego 20 odbytego w dniach 25, 26 i 27 sierpnia 1908 r. w Przemy\u015blu pod przewodnictwem J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara biskupa przemyskiego ob. \u0142a\u0107. itd. itd., s. 72-73; 98 http:\/\/www.kbc.krosno.pl\/dlibra\/doccontent?id=3053<\/p>\n
<\/p>\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 p.w. Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (widok z pocz\u0105tku XX wieku), \u017ar\u00f3d\u0142o: portal Przemy\u015bl<\/a><\/p>\n [ebd]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Muzeum Diecezjalne w Przemy\u015blu zosta\u0142o powo\u0142ane w 1902 roku uchwa\u0142\u0105 Synodu Diecezjalnego oraz dzi\u0119ki inicjatywie ksi\u0119dza biskupa J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara (1842-1924), biskupa przemyskiego, \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, za\u0142o\u017cyciela Zgromadzenia S\u0142u\u017cebnic Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego. Na potrzeby muzeum zaadoptowane zosta\u0142o pojezuickie oratorium nad po\u0142udniow\u0105 naw\u0105 ko\u015bcio\u0142a pod wezwaniem Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (drugie pi\u0119tro budynku poklasztornego), kt\u00f3ry w… <\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":3159,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[159],"tags":[],"class_list":["post-3158","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-instytucje-muzealne"],"aioseo_notices":[],"featured_image_src":"https:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/jezuit1-e1545250889188.jpg","featured_image_src_square":"https:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/jezuit1-e1545250889188.jpg","author_info":{"display_name":"Aldona To\u0142ysz","author_link":"https:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/?author=3"},"category_info":"INSTYTUCJE MUZEALNE<\/a>","tags_info":"","social_share_info":"<\/i><\/a><\/i><\/a><\/i><\/a>","wordExcerpt_info":" Muzeum Diecezjalne w Przemy\u015blu zosta\u0142o powo\u0142ane w 1902 roku uchwa\u0142\u0105 Synodu Diecezjalnego oraz dzi\u0119ki inicjatywie ksi\u0119dza biskupa J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara (1842-1924), biskupa przemyskiego, \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, za\u0142o\u017cyciela Zgromadzenia S\u0142u\u017cebnic Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego.<\/p>\n Na potrzeby muzeum zaadoptowane zosta\u0142o pojezuickie oratorium nad po\u0142udniow\u0105 naw\u0105 ko\u015bcio\u0142a pod wezwaniem Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (drugie pi\u0119tro budynku poklasztornego), kt\u00f3ry w 1820 roku zosta\u0142 zamkni\u0119ty przez Austriak\u00f3w i zamieniony na magazyn wojskowy, a po 1885 roku przeznaczony do rozbi\u00f3rki. Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu w\u0142adz duchownych, w tym biskupa \u0141ukasza So\u0142eckiego, zdecydowano si\u0119 na renowacj\u0119 \u015bwi\u0105tyni. Prace rozpocz\u0119to w 1903 roku. W pierwszej kolejno\u015bci naprawiono dach, odbudowano rozebrane wcze\u015bniej wie\u017ce, a na fasadzie wykuto poz\u0142acany napis: „Gloria Socratissimo Cordi Jesu” (czyli „Chwa\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszemu Sercu Jezusowemu”), „Aed 1627” i „Rest 1904”. Obecnie ko\u015bci\u00f3\u0142 Serca Jezusowego pe\u0142ni funkcj\u0119 archikatedry metropolii obrz\u0105dku bizantyjsko-ukrai\u0144skiego<\/p>\n W 1908 roku nast\u0105pi\u0142o oficjalne otwarcie oraz uroczyste po\u015bwi\u0119cenie muzeum. We wrze\u015bniu tego roku uchwalono Statuty Synodu Diecezjalnego dotycz\u0105ce polityki gromadzenia i przechowywania zbior\u00f3w: zaznaczono w\u00f3wczas, \u017ce muzeum powinno gromadzi\u0107 zabytki wszelkiego rodzaju, np. : stare pergaminy, o\u0142tarze, pos\u0105gi, obrazy, naczynie \u015bwi\u0119te, przybory ko\u015bcielne i zabytki jakiejkolwiek sztuki, po to aby nie uleg\u0142y one zniszczeniu. Jak pisano: „[…] nakazujemy pod zagro\u017ceniem kar […] aby rz\u0105dcy ko\u015bcio\u0142\u00f3w bez pozwolenia Ordynaryatu (wzgl\u0119dnie tak\u017ce Namiestnictwa) nie pozbywali si\u0119, cho\u0107by za wielkie sumy, starych zabytk\u00f3w i dzie\u0142 sztuki, maj\u0105cych jak\u0105\u015b warto\u015b\u0107, ale przechowywali je starannie, a wzgl\u0119dnie odsy\u0142ali za rewersem do muzeum dyecezalnego”<\/p>\n Dyrektorem muzeum mia\u0142 by\u0107 biskup diecezji, natomiast funkcj\u0119 kustosza przyj\u0105\u0142 ks. prof. Stefan Momid\u0142owski (1872-1958). Pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1949 r.<\/p>\n Do najwa\u017cniejszych zabytk\u00f3w przemyskiego muzeum nale\u017ca\u0142y: Muzeum przetrwa\u0142o bez wi\u0119kszych strat II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, w 1991 roku Muzeum Diecezjalne zyska\u0142o patrona – ks. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara, od 2008 roku zbiory eksponowane s\u0105 w obecnej siedzibie przy Plac Katedralnym 2 i 3.<\/p>\n Wi\u0119cej na temat muzeum zob. mi.in.
\nPi\u0119kna Madonna z B\u0105czala Dolnego, koniec XV wieku
\nPi\u0119kna Madonna ze \u015awi\u0119can, 1375
\nkolekcja portret\u00f3w barokowych przedstawiaj\u0105ca szlachcic\u00f3w i duchownych
\nizba szlachecka z dworku ksi\u0119dza Stanis\u0142awa Orzechowskiego
\ntapiserie z papieskiej manufaktury San Michele<\/p>\n
\nks. Wojnarowski Marek, Muzeum Archidiecezjalne im. \u015bw. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara [w:] \u201cPrzemyskie muzea\u201d, Przemy\u015bl [b.d.]
\nwww.muzeum.przemyska.pl
\nwww2.kki.pl\/pioinf\/przemysl\/zabytki\/koscioly\/jezuit\/jezuit.html
\nAkta i Statuta Kongregacyi Synodalnej czyli Synodu dyecezjalnego 20 odbytego w dniach 25, 26 i 27 sierpnia 1908 r. w Przemy\u015blu pod przewodnictwem J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara biskupa przemyskiego ob. \u0142a\u0107. itd. itd., s. 72-73; 98 http:\/\/www.kbc.krosno.pl\/dlibra\/doccontent?id=3053<\/p>\n<\/p>\n