![\"\"](\"http:\/\/muzeumpamieci.umk.pl\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/jezuit1-213x300.jpg\")
<\/p>\nMuzeum Diecezjalne w Przemy\u015blu zosta\u0142o powo\u0142ane w 1902 roku uchwa\u0142\u0105 Synodu Diecezjalnego oraz dzi\u0119ki inicjatywie ksi\u0119dza biskupa J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara (1842-1924), biskupa przemyskiego, \u015bwi\u0119tego Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego, za\u0142o\u017cyciela Zgromadzenia S\u0142u\u017cebnic Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Jezusowego.<\/p>\n
Na potrzeby muzeum zaadoptowane zosta\u0142o pojezuickie oratorium nad po\u0142udniow\u0105 naw\u0105 ko\u015bcio\u0142a pod wezwaniem Naj\u015bwi\u0119tszego Serca Pana Jezusa (drugie pi\u0119tro budynku poklasztornego), kt\u00f3ry w 1820 roku zosta\u0142 zamkni\u0119ty przez Austriak\u00f3w i zamieniony na magazyn wojskowy, a po 1885 roku przeznaczony do rozbi\u00f3rki. Dzi\u0119ki zaanga\u017cowaniu w\u0142adz duchownych, w tym biskupa \u0141ukasza So\u0142eckiego, zdecydowano si\u0119 na renowacj\u0119 \u015bwi\u0105tyni. Prace rozpocz\u0119to w 1903 roku. W pierwszej kolejno\u015bci naprawiono dach, odbudowano rozebrane wcze\u015bniej wie\u017ce, a na fasadzie wykuto poz\u0142acany napis: „Gloria Socratissimo Cordi Jesu” (czyli „Chwa\u0142a Naj\u015bwi\u0119tszemu Sercu Jezusowemu”), „Aed 1627” i „Rest 1904”. Obecnie ko\u015bci\u00f3\u0142 Serca Jezusowego pe\u0142ni funkcj\u0119 archikatedry metropolii obrz\u0105dku bizantyjsko-ukrai\u0144skiego<\/p>\n
W 1908 roku nast\u0105pi\u0142o oficjalne otwarcie oraz uroczyste po\u015bwi\u0119cenie muzeum. We wrze\u015bniu tego roku uchwalono Statuty Synodu Diecezjalnego dotycz\u0105ce polityki gromadzenia i przechowywania zbior\u00f3w: zaznaczono w\u00f3wczas, \u017ce muzeum powinno gromadzi\u0107 zabytki wszelkiego rodzaju, np. : stare pergaminy, o\u0142tarze, pos\u0105gi, obrazy, naczynie \u015bwi\u0119te, przybory ko\u015bcielne i zabytki jakiejkolwiek sztuki, po to aby nie uleg\u0142y one zniszczeniu. Jak pisano: „[…] nakazujemy pod zagro\u017ceniem kar […] aby rz\u0105dcy ko\u015bcio\u0142\u00f3w bez pozwolenia Ordynaryatu (wzgl\u0119dnie tak\u017ce Namiestnictwa) nie pozbywali si\u0119, cho\u0107by za wielkie sumy, starych zabytk\u00f3w i dzie\u0142 sztuki, maj\u0105cych jak\u0105\u015b warto\u015b\u0107, ale przechowywali je starannie, a wzgl\u0119dnie odsy\u0142ali za rewersem do muzeum dyecezalnego”<\/p>\n
Dyrektorem muzeum mia\u0142 by\u0107 biskup diecezji, natomiast funkcj\u0119 kustosza przyj\u0105\u0142 ks. prof. Stefan Momid\u0142owski (1872-1958). Pe\u0142ni\u0142 j\u0105 do 1949 r.<\/p>\n
Do najwa\u017cniejszych zabytk\u00f3w przemyskiego muzeum nale\u017ca\u0142y:
\nPi\u0119kna Madonna z B\u0105czala Dolnego, koniec XV wieku
\nPi\u0119kna Madonna ze \u015awi\u0119can, 1375
\nkolekcja portret\u00f3w barokowych przedstawiaj\u0105ca szlachcic\u00f3w i duchownych
\nizba szlachecka z dworku ksi\u0119dza Stanis\u0142awa Orzechowskiego
\ntapiserie z papieskiej manufaktury San Michele<\/p>\n
Muzeum przetrwa\u0142o bez wi\u0119kszych strat II wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, w 1991 roku Muzeum Diecezjalne zyska\u0142o patrona – ks. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara, od 2008 roku zbiory eksponowane s\u0105 w obecnej siedzibie przy Plac Katedralnym 2 i 3.<\/p>\n
Wi\u0119cej na temat muzeum zob. mi.in.
\nks. Wojnarowski Marek, Muzeum Archidiecezjalne im. \u015bw. J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara [w:] \u201cPrzemyskie muzea\u201d, Przemy\u015bl [b.d.]
\nwww.muzeum.przemyska.pl
\nwww2.kki.pl\/pioinf\/przemysl\/zabytki\/koscioly\/jezuit\/jezuit.html
\nAkta i Statuta Kongregacyi Synodalnej czyli Synodu dyecezjalnego 20 odbytego w dniach 25, 26 i 27 sierpnia 1908 r. w Przemy\u015blu pod przewodnictwem J\u00f3zefa Sebastiana Pelczara biskupa przemyskiego ob. \u0142a\u0107. itd. itd., s. 72-73; 98 http:\/\/www.kbc.krosno.pl\/dlibra\/doccontent?id=3053<\/p>\n
<\/p>\n